Ik heb last van aarde, nu hoor ik je denken; “We hebben toch allemaal last van de aarde, of misschien heeft de aarde wel meer last van ons.” Nee ik heb last van het element aarde en dat zal ik uitleggen.

Als ik veel nadenk (aarde), creëer ik een steen op mijn maag (aarde). Met die steen op de maag is mijn eetlust (aarde) een stuk minder, gaat er minder energie door mijn lichaam en daardoor laat ik alles wat meer hangen (aarde). Mijn schouders gaan erbij hangen en ik hoop vocht op in de benen (aarde).  
Die steen (aarde) is zwaar en zal niet zomaar verschuiven. Daar hebben we een ander element voor nodig zoals water of hout, want water kan met haar krachtige stroming stenen mee slepen en bomen kunnen met de wortels de stenen onttrekken van de positie. Een andere oplossing is het gebruik van het element aarde zelf, met een beetje zand erover is de steen niet meer zichtbaar.

Vanuit de Nine Star Ki gezien, heb ik 2-aarde element als geboortegetal. Het is voor mij niet vreemd dat ik van voeding en denken houd. Door het lezen van mijn tenen, merk ik op dat de afstand tussen mijn tenen aangeven dat ik voeding tot denken heb eigen gemaakt. Dat zit in de aard van het beestje.

Maar wat doet die steen dan op mijn maag? Het houd mijn beide passies tegen, waardoor ik niet meer in mijn eigen kracht kan staan. Gek toch dat ik dit mezelf aandoe?
Als ik geen therapeute zou zijn dan zou ik dit voor lief nemen en denken ‘het is nu even zo’ of ‘dit gaat wel weer over voordat ik van geslacht ben veranderd’. Het is namelijk wel een keer lekker om niet constant aan eten te denken en de opgezwollen buik (aarde) wordt ook minder, wat toch wel een goed gevoel geeft.

Als therapeute kies ik ervoor om de steen te koesteren, daarvoor ga ik naar een collega voetreflexologe die de steen er laat zijn (aarde) en te motiveren (water) om af te stromen. En het heeft effect, meteen na de eerste behandeling is mijn eetlust verbeterd en mijn concentratie toegenomen. Ik ben weer gemotiveerd (water) om plannen te maken en ze uit te voeren (hout). De steen wordt steeds kleiner, soms lijkt het wel of die daar zelf ook van schrikt en gaat wat protesteren. Dat is heel normaal, dat laat ik ook aan de steen weten. Die heeft immers zo hard gewerkt om mij duidelijk te maken dat het tijd werd voor een schoonmaak. Dank je wel steen. Dank je wel betrouwbaar element aarde, rots in de branding. Op jou kan ik aan.
 

#

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *